Zuid-Afrika - Swaziland-Lesotho 2005 Dagboek

teksten: Hanneke van Oosterhout Kreijtz, vormgeving: Marcel van Oosterhout

Zondag 12 juni

Na een paar ongelooflijk drukke weken is het eindelijk zover: we gaan naar Zuid-Afrika. Heel relaxed, want we vliegen pas om half acht 's avonds vanaf Schiphol naar Frankfurt. Daar stappen we over op een vliegtuig naar Johannesburg. We leren er meteen een aantal reisgenoten kennen. We komen 's ochtends om ongeveer kwart voor negen aan in Johannesburg.

Maandag 13 juni

Op het vliegveld maken we kennis met onze reisbegeleidster, Dees. Dat zij een durfal is blijkt wel uit onderstaande foto bij Bruce Canyon...

Met een bus worden we naar Pretoria gebracht, waar we het Voortrekkersmonument bezoeken. De Voortrekkers waren vnl. Nederlanders en Duitsers die niet voor het Britse bewind wilden buigen. Hier is daarom ook de Anglo-Boeroorlog uitgebeeld.

Daarna komen we aan in ons hotel, waar we lunchen. Marcel gaat dan naar Soweto, het bekendste township bij Johannesburg. In het township gaan we met onze lokale gids Max een bezoek brengen aan een lokale markt, kerk, een aantal huisjes en buurten en tenslotte zijn eigen huis. Ook wordt het oorspronkelijke huis van Nelson Mandela bezocht en een monument ter herinnering aan het geweld in de periode van de Apartheid.

Na het avondbuffet gaan we nog even wat drinken en dan op tijd slapen, want morgen is het weer vroeg opstaan (o ja, zo ging dat bij een rondreis...).

Dinsdag 14 juni

Om zes uur gaat onverbiddelijk de wekker. We rijden naar Pilgrim's Rest, een goudzoekersdorpje. We lunchen daar. Daarna rijden we door naar Bruce Canyon, waar we uiteraard een stop maken bij God's Window. Als je daar staat snap je waarom het zo heet. Daarna stoppen we bij Burkey's Potholes. Hier komen twee rivieren bij elkaar en door het verschil in hardheid in de stenen, krijg je nogal rare rotsformaties en gaten. We rijden door naar de 3 Rondavels, bergen die er precies uitzien als ronde hutjes met een rietdak, zoals ook Rondavels eruitzien.

Het uitzicht op het water doet fjordachtig aan en lijkt veel op de Doubtfull Sound in Nieuw-Zeeland. Tegen de avond komen we aan in Bushcamp Shalati, dat grenst aan het Kruger Park. Daar worden we welkom geheten met zang en dans van de lokale bevolking en het eten wordt bereid op de Braai. De hutjes hebben een cementen onderstructuur, maar zijn afgemaakt met muskietennetten en rieten matjes. In het vertrek daarnaast is een douche gemaakt, bij ons moet eerst de waakvlam worden aangemaakt. Midden in de nacht schrikken we beiden wakker, omdat er een boomkikker in Marcels bed is gesprongen. Hoe deze onder het muskietennet is kunnen komen weten we niet.

Woensdag 15 juni

We mogen vandaag uitslapen tot 07.00u. In de vroege ochtend hoor je allerlei beesten, je krijgt al echt het Afrika gevoel hier. Daarna gaan we naar Moholoholo, een opvangcentrum voor gewonde wilde dieren.

We zien er gieren, leeuwen, cheetahs, luipaarden, cervaalkatten, hyena's, wilde honden en een honingdas. We zijn met meerdere groepen en iemand uit een andere groep wil even een hyena aaien. Dat had ze beter niet kunnen doen, want daar was die uiteraard niet van gediend! 's Avonds hebben we een night game drive gemaakt in het Kruger Park.

We zagen vooral olifanten, zebra's, impala's en een neushoorn. Het is toch spannend omdat je nooit weet wat je te zien krijgt. Ook zien we de eerste mooie zonsondergang. Uiteindelijk is het te donker om nog iets te onderscheiden en gaan we terug naar Shalati voor de avondmaaltijd (het is om deze tijd in Zuid-Afrika om kwart over vijf stikdonker).

Donderdag 16 juni

Vandaag moeten we om 05.00u opstaan en we gaan om 05.30u op weg. We gaan de hele dag een game drive doen in het Kruger Park en 's avonds zullen we verder in het park slapen. We zien 2 hyena's aan hun ochtendmaal. Onder een bosje liggen twee cheeta's, maar helaas zagen we naast wat gele pluizenbolletjes alleen de bosjes. In een boom hangt een dode impala, die half is aangevreten door de luipaard die zojuist onder de boom is gaan liggen.

De kudde olifanten passeert ons alsof we niet bestaan. Uiteraard stikt het van de impala's, het hoofdvoedsel voor veel roofdieren. We zien ook waterbokken; die hebben een ring op hun achterste alsof ze op een zojuist wit geverfde wc-bril hebben gezeten. Ook wrattenzwijntjes zien we in overvloed. Bij toeval ontdekt onze gids een klipspringer. Nyala's hebben meerdere witte strepen over hun rug lopen en de vrouwelijke en mannelijke Koedoe verschillen zozeer, dat men vroeger dacht dat het heel verschillende diersoorten waren. We komen een witte neushoorn tegen, naast vele zebra's. De aasvogels zitten bij de leeuwen die we helaas maar 2 seconden te zien krijgen. Een welp, dat wel. We zien uiltjes en het blauwe Wildebeest lijkt overal op te duiken. Bij de giraffen zien we ook de ossenpikkers in hun nek. Zo helpen ze elkaar: ossenpikkers houden de giraffe schoon en hebben zo meteen een smakelijk maaltje. Bij een waterpoel is het alsof de ark van Noach er is losgelaten: krokodillen, giraffen, olifanten, bavianen, visarenden, impala's, nijlpaarden; werkelijk bijna alle soorten dieren staan bij of in die waterpoel. Dit is onbeschrijflijk mooi (zo lang de roofdieren uit de buurt blijven natuurlijk). In het bushveld zien we een Veldarend (Marshall Eagle) en later bij een rivierstroompje zien we twee leguaantjes. Onderweg wordt er geluncht op een heuvel met een mooi uitzicht over het Kruger park. Hier maken we ook de 1e groepsfoto. Na een hele lange dag gaan we moe maar voldaan naar onze slaaplocatie in Skukuza, het hoofdcamp van Kruger Park. Daar slapen we in Rondavels, nadat we een heerlijk buffet hebben gehad en nog even hebben gekaart.

Vrijdag 17 juni

Vandaag is het half zes opstaan en om zes uur rijden. We doen nog een korte game drive door het laatste stukje Kruger Park in deze reis.

We zien leeuwen, een neushoorn, giraffen, zebra's en olifanten. In Malelane kunnen we ontbijten.

Daarna gaan we de grens over van Swaziland. Swaziland is een absolute monarchie en de koning heeft wel 74 vrouwen en zijn zoon inmiddels 14 of 15. Elk jaar houden zij een ceremonie die elke Swazi verplicht moet bijwonen. Tijdens die ceremonie kiest de koning zijn nieuwe vrouw en als dat toevallig jouw vriendin is heb je pech gehad. Er is wel wat oppositie, maar aangezien alle kinderen (en dat zijn er uiteraard heel wat) van de koning een ministeriële functie krijgen, stelt dat niet veel voor. Niemand heeft trouwens het geld om de koning weg te jagen als ze dat zouden willen. We moeten lopend de grens over en eerst een stempel halen voor het uitreizen uit Zuid-Afrika en daarna eentje om Swaziland in te mogen. In het tussenstukje treedt een groep op met Swazi zang en dans. De mannen mogen naar de speciale mannenhut voor een mannengeheimpje, dat veel te maken heeft met het hebben van meerdere vrouwen.

Bij de Ngwenya glasfabriek mogen we lunchen. Heel even kijken we vluchtig naar het blaasproces, maar de hitte stijgt me al heel snel naar het hoofd. Daarna stoppen we bij de Swazi craft market, waar we de meeste souvenirs kopen. We slapen vannacht in Mlilwane Game Sanctuary, in beehives. Dit zijn de oorspronkelijke hutten uit Swaziland en een deel van Zuid-Afrika met een houten skelet met riet bekleed en ze lijken erg op bijenkorven, vandaar de naam. De deur is ongeveer 50cm hoog!

Marcel mocht dus op zijn buik erin schuiven en ik kon er nog wel in kruipen. In de badkamer vonden we een uit de kluiten gewassen spin (zie dieren).

Zaterdag 18 juni

We zijn vandaag precies één jaar getrouwd! We kunnen zelfs uitslapen tot 08.00u. Daarna maken we een mooie wandeling met een aantal groepsgenoten. Deze voert langs bloemen, beekjes, vlinders, nijlpaarden en we zien ook een schildpad zwemmen. Daarna rusten we lekker even uit. Om 16.00u vertrekken we met onze reisbegeleidster en reisgenoot Sandra voor de Sunset Game Drive. We zien enkele beesten (zebra's, één giraffe) en daarna krijgt de gids haast. We moeten namelijk voor zonsondergang (om 17:15u) op de berg zijn! Wat we te zien krijgen is adembenemend. Zo'n mooie zonsondergang is zeldzaam! Genieten met een beetje drinken en daarna terugsjeesen met de 4 wheel drive. We werden soms bijna gelanceerd!

Het eten bestond vandaag uit impalabiefstuk en een wrattenzwijn van het spit. Helaas was ik te ziek geworden om ervan te genieten en ben ik na twee hapjes rijst naar bed gegaan. De rest van de groep heeft lange tijd bij het kampvuur gezeten en er werd gezongen en gedanst.

Zondag 19 juni

We staan vandaag om half zeven op en ontbijten bij het meertje dat aan het restaurant grenst. Het lijkt veel op het Frying Pan Lake in Nieuw-Zeeland vanwege de ochtenddampen. We gaan daarna op weg naar St. Lucia. We stoppen bij de Swazi kaarsenfabriek, waar we ook nog enkele souvenirs kopen. Daarna moeten we de grens weer over. We komen halverwege de middag aan in St. Lucia. Wij maken daar nog een wandeling naar het strand om de Pacific te zien. De wandeling duurde ongeveer 45 min. en we zagen onderweg een rode duiker, vogels en apen.

Het strand was verlaten, maar dat maakte het er niet minder mooi op! We delen hier de accommodatie met enkele groepsgenoten, maar het is een redelijk appartement. We aten heerlijk bij de Griek vandaag en we hebben ook nog een e-mail naar het thuisfront gestuurd.

Maandag 20 juni

Vandaag moeten we weer om half zes op, zodat we een game drive kunnen doen in Hluhluwe/ Umfolozi National Park.

We zien er (eindelijk) buffels, witte neushoorns, olifanten, zebra's, giraffen, bavianen, koedoe's, impala's, nyala' en blauw wildebeesten. En midden op de dag zien we een hyena, iets wat onze gids ook nog nooit heeft meegemaakt! Twee bavianen kregen ruzie bij een waterpoel en vielen daarin, wat een heel grappig gezicht was! We kregen hier een picnic lunch met worstjes, brood, kip, gehakt en sla. Alles koud natuurlijk, maar het smaakte best. 's Avonds at Marcel pizza en ik een halve kip. Vandaag hebben we ook onze kaartjes geschreven.

Dinsdag 21 juni

Om kwart over zes gaat de wekker; we gaan een boottocht maken in St. Lucia Wetland Park. We zien nijlpaarden van heel dichtbij, reigers, een lepelaar en een visarend. Een nijlpaard heeft een kleintje en we komen net iets te dicht bij; moeders maakt aanstalten om de boot te kapseizen. We komen tevens langs mangrovebos en het ontbijt wordt geserveerd op de boot. Helaas begint het tijdens de boottocht te regenen. Na de boottocht rijden we verder naar Stanger, waar volgens overlevering het graf van Shaka Zulu moet liggen. Zijn verhaal is echter met nogal wat mysterie omgeven, dus wie weet. Lunchen doen we in de Valley of 1000 hills, die we voor de lunch nog te zien krijgen, maar daarna is het zo mistig dat het een witte wereld wordt.

Wel stoppen we nog bij de Howick waterval, één van de hoogste watervallen ter wereld. We slapen in Drakensville in de Drakensbergen, waar we de accommodatie weer delen met enkele groepsgenoten.

Woensdag 22 juni

De dag dat we zouden gaan wandelen in de Drakensbergen valt in het water. Het regent de hele dag; de paden zijn onbegaanbaar en er is weinig te zien.

We maken een hele korte wandeling door het vakantiepark en een aantal groepsleden (waaronder Marcel) gaat mee op een korte excursie naar een weeffabriek en een kaarsenmakerij.

Donderdag 23 juni

De regen is weggetrokken en het wolkendek vertoont eindelijk grote gaten. We maken onderweg dus een paar fotostops. De bergen lijken op die in Zion National Park, in de Verenigde Staten. In het Golden Gate Highlands National Park maken we een wandeling van ruim een uur over moeilijke paadjes en ladders die enkel bestaan uit houten balkjes en touwtjes. Niet bepaald mijn soort wandeling, maar ik volbreng het. In Ficksburg lunchen we.

Daarna gaan we de grens over naar Lesotho. Ook hier weer lopend de grens over, maar men is hier wel strenger met de controle. Lesotho is een constitutionele monarchie, zoals Nederland. We moeten door de hoofdstad Maseru rijden, waar een man ineens de weg oprijdt, terwijl de bus net langs komt. Een aanrijding is niet te vermijden. De buschauffeur, normaal een hele rustige, aardige vent, vloekt omdat hij nu waarschijnlijk in het donker naar de locatie moet rijden en dat weggetje rijdt niet bepaald lekker. Hij moet namelijk wachten op de politie, want het politierapport is nodig voor de verzekering. En dat duurt uiteindelijk tweeënhalf uur (ach, ze moesten komen lopen van de andere kant van het land of zo). In het stikdonker rijden we de lange zandweg op die ons zal leiden naar Malealea Lodge en daarom zien de meeste mensen de afgronden niet waar we langs rijden. Om zes uur zijn we er en de beheerders van de Lodge waren al ongerust, maar telefoon is er niet. Malealea is een lodge die is opgezet door Nederlandse en Duitse toeristen om de lokale bevolking wat te ondersteunen. We eten samen bij een knapperend haardvuur.

Vrijdag 24 juni

Hoi, hoi, we slapen weer uit tot 08.00u! Daarna maken we een wandeling door het dorpje Malealea en we bezoeken het schooltje. Die mensen hebben echt helemaal niets! Geen stromend water (wel een waterpomp), geen elektriciteit. Het enige wat iedereen heeft is een deken. Die dekens zijn heel bijzonder, want ze houden je heel warm (dat hadden we al gemerkt; er lag er een op ons bed), maar ze schijnen je ook te kunnen koelhouden in de zomer. Iedereen gebruikt een deken als mantel, vandaar dat het land door onze reisleidster 'het land van de wandelende dekens' wordt genoemd.

In klas 7 is het doodstil als de onderwijzeres praat. Er zitten wel 30 kinderen in één lokaaltje, met zijn vieren zitten ze op één bankje dat bestemd is voor 2 kinderen. In klas 5 zitten zelfs 55 kinderen! Het onderwijs wordt gesubsidieerd van klas 1 tot 7, maar daarna moeten de ouders het zelf betalen. En dat kunnen de meesten niet. Studeren is dus voor de meesten niet weggelegd. Ze hadden net les gehad over de voor- en nadelen van toerisme en leerden nu maaltijdetiquette. Wij gingen ook in het lokaaltje zitten, tussen de leerlingen. Daarna mochten we vragen stellen en zij ook. Ze wilden dolgraag foto's ontvangen en dus werden er adressen uitgewisseld. 's Middags maken we een wandeling naar de Top of the Gorge. Een wandeling van goede paadjes en mooie uitzichten.

's Avonds treedt er een lokaal koor en een lokale band op. Het koor is goed en zingt zuiver. De band is speciaal, want de instrumenten zijn zelfgemaakt van oude blikken, touwtjes, ijzerdraad en ossenhuid. Het klinkt ons niet bepaald als muziek in de oren, maar het is wel heel erg vindingrijk. Daarna eten we weer gezamenlijk.

Zaterdag 25 juni

Marcel is vandaag snipverkouden en ik ben aardig onderweg. We staan om 06.00u op en rijden naar de grens van Lesotho. We lopen Zuid-Afrika in, nadat we weer keurig twee stempels hebben gehaald. In Aliwal Noord drinken we koffie, na een aardige rit lunchen we en langzaamaan rijden we de Karoo halfdesert in. We komen aan in Graaff Reinet, waar de accommodaties weer gedeeld moeten worden. Wij hebben geluk: wij schieten over en dus hebben we een veel te groot appartement voor ons tweeën.

Aan het eind van de middag gaan we op weg naar de Valley of Desolation. Daar maken we een wandeling en krijgen we informatie over de adelaars die er zitten. Tegen zonsondergang zien we er drie van de zes. Boven op de berg hebben we zicht op het Karoo nature reserve. We zien de zonsondergang hier en hoewel hij vele kleuren heeft, is het niet te vergelijken met de zonsondergang op onze huwelijksverjaardag. We eten bij Spur Grill house, waar we een heekfiletje eten.

Zondag 26 juni

We staan om 08.00u op en vandaag ben ik snipverkouden. Om 10.00u maken we een township tour, waarbij we kerkdiensten bezoeken. De eerste dienst is meer Westers (ik meen Anglicaans of Mormoons), de andere meer gospelachtig.

Maar die dienst is heel bijzonder, omdat de kerk niet meer is dan een golfplaten gebouwtje van 2x3m en er toch zo'n dertig mensen binnen zijn. Ik snap nu nog niet hoe dat kon passen. Aan het einde van de tour krijgen we rooibosthee en een broodje bij de vrouw van de gids. 's Middags ga ik lekker het bed in en Marcel maakt een wandeling door Graaff Reinet. Hij wandelt langs de Drostdyhofhuisjes en de Nederlands Gereformeerde Kerk. We eten wederom bij Spur Grill house.

Maandag 27 juni

We staan om 07.00u naast ons bed en vertrekken na het ontbijt uit Graaff Reinet. Met een half uur vertraging komen we aan in Tsitsikamma National Park, daar onze bus het begeven heeft. We lunchen er en maken dan twee wandelingen.

De eerste naar de hangbrug over de oceaan. De golven zijn hoog en het begint een beetje te druppen. Twee van onze groepsgenoten worden kletsnat door een golf die over de hangbrug spoelt. Daarna wandelen we de andere kant op door het bos. Onderweg zien we nog een mooie regenboog. Het is een groot verschil met de halfwoestijn: hier is het groen en vrij nat.

Tegen de avond komen we aan in Plettenberg Bay. We slapen in het meest luxe hotel van de hele reis: het Bayview Hotel. De bus die uit Kaapstad kwam om de onze te vervangen staat er al. We hebben heerlijk gegeten in een Italiaans restaurant; spaghetti bolognese kun je uiteraard gemakkelijk zonder kaas eten!

Dinsdag 28 juni

Uitslapen tot 08.00u! Daarna maken we een strandwandeling bij Plettenberg Bay.

Het is stralend weer en dat schijnt zeldzaam te zijn in deze tijd van het jaar. We profiteren er dus maar maximaal van! 's Middags gaat Piet, één van onze reisgenoten, bungyjumpen van het hoogste punt ter wereld van waaraf het kan (215 m hoog). Marcel gaat kijken, ik ga lekker luieren. Piet springt zonder aarzeling. Daarna rijden ze naar Monkeyland; een opvangcentrum voor doorgedraaide apen. De bedoeling is om ze schuw te maken voor en niet meer aanhankelijk naar en afhankelijk van mensen. Hier kun je over de langste hangbrug ter wereld lopen. We eten wederom bij de Italiaan; ik heb zowaar een pizza ontdekt zonder kaas!

Woensdag 29 juni

We staan vandaag om 07.00u op en rijden via Knysna en George naar Oudtshoorn. Normaal zouden we de stoomtrein nemen, maar in het winterschema rijdt die precies verkeerdom voor onze reis. De buschauffeur doet zijn uiterste best ons bijna hetzelfde traject te laten afleggen. In Oudtshoorn lunchen we.

's Middags bezoeken we de Cango Caves; druipsteengrotten die niet meer groeien en dus mogen we foto's maken! Ineens begint de gids te trommelen en te zingen. Wij dachten eerst dat hij dat deed met een Afrikaanse trommel, maar het blijkt dat hij dat doet via een holle rots. Het klinkt precies alsof je naar een zingende, trommelende Afrikaan zit te luisteren. Daarna rijden we door naar de struisvogelboerderij. We krijgen een rondleiding en ik verbaasde me er bijvoorbeeld over dat je van struisvogelhuid leer kunt maken. Enkele reisgenoten rijden een rondje op de rug van een struisvogel.

Daarna mogen we informeel een paar wijntjes proeven, maar er is ook aan mij gedacht: ze hebben ook bubbeltjessap. We krijgen een diner: een overheerlijke struisvogelbiefstuk van de braai. Nooit verwacht dat struisvogel zo lekker is! We slapen 's avonds in Kleinplaas, een soort van lokale Center Parks.

Donderdag 30 juni

Wederom 07.00u opstaan. We rijden naar Stellenbosch, waar we het oude centrum verkennen en lunchen. Daarna is er een wijnproeverij, waar een tour wordt gegeven voor het productieproces en een keldertour.

Marcel mag 4 wijntjes proeven; ik blijf buiten, omdat alcohol voor mij niet is weggelegd. Ik ben overigens niet de enige die buiten blijft. Daarna rijden we door naar Kaapstad. We verblijven in Saasveld Lodge, een eenvoudig hotel in Kaapstad (er is niet eens een lift en ga dan maar eens naar de 3e verdieping met al je bagage...). We bezoeken het Waterfront, een winkel- cq uitgaanscentrum voor de blanke Afrikaners en de toeristen. Daar eten we in de Ocean Basket, een visrestaurant. We eten allemaal heel erg lekker. Ten slotte gaan we nog even naar Quay 4, een pub waar een leuk en goed bandje optreedt. Helaas moeten we morgen vroeg op, anders zouden we langer kunnen blijven.

Vrijdag 1 juli

Om 08.15u begeven we ons naar het Waterfront. We proberen de boot van 09.00u naar Robbeneiland te krijgen, maar die is volgeboekt. Daarna eten we eerst maar een ontbijtje, want we mogen wel om 10.00u mee. Heerlijke muesli met yoghurt en fruit en fruitsap! In de haven spotten we plotseling een Humpback Walvis! Onze reisbegeleider Dees reist al bijna drie jaar rond in Zuid-Afrika en heeft dit nog nooit gezien! We hebben echt heel erg veel geluk! Om kwart voor tien moeten we in de vertrekhal staan voor de boot van 10.00u. We varen eerst heel rustig, zodat iedereen op de boot de walvissen kan zien. Daarna gaat het gas erop en varen we in ongeveer 40 minuten naar Robbeneiland.

We krijgen een rondleiding de gevangenis van een oud-gevangene, bezoeken de cel van Nelson Mandela en krijgen veel uitleg over het gevangenisleven. Daarna maken we een eilandtour met een bus. Zo leren we dat Robbeneiland eerst diende als leprakolonie. Er is ook een woongemeenschap op Robbeneiland, wat het voor de gevangenen (met name de politieke) extra zuur maakte om opgesloten te zitten. Ten slotte kunnen we nog een rondje lopen om pinguïns te spotten. Ik wist niet dat die beesten in de bosjes nestelen! We zagen er een aantal van heel dichtbij. Om 13.00u waren we, na een bumpy vaart, terug op de kade. Hier lunchten we eerst en daarna namen we de taxi naar de Tafelberg. We zijn met de kabelbaan naar boven gegaan en hebben op de tafelberg een wandelingetje gemaakt.

's Avonds hebben we in Spur gegeten, maar nu had ik eens een keer hamburger.

Zaterdag 2 juli

Om 09.00u namen we de taxi naar het Waterfront, waar we weer een heerlijk ontbijtje hebben genoten. Daarna hebben we het Aquarium bezocht, een van de mooiere die wij al hebben gezien.

Hoewel het volgens de daar aanwezige begeleider van aanraakplantjes en beestjes niet kan, voelde ik toch een klein naaldje toen ik een plantje aanraakte. Tja, je bent hooggevoelig of niet natuurlijk! Hierna hebben we een wandeling gemaakt naar oud Kaapstad en het Kasteel. Alleen bij Central Station voelden we ons niet op ons gemak en nadat we bijna omver gereden waren, wilde die auto stoppen langs de kant (hij dacht misschien gemakkelijke prooi te hebben). Wij dus snel precies andersom gelopen dan gepland en het zo ontlopen. Het kasteel was zeer de moeite waard, met name als je van geschiedenis houdt.

Er zijn daar ook diverse kostuums van VOC-lieden te zien. We zijn door de Botanische tuin gelopen en langs het presidentiële paleis. Er zitten hier veel ground-squirls. Daarna spulletjes inpakken voor de lange reis van morgen. 's Avonds gegeten bij een Chinees restaurant in het Waterfront.

Zondag 3 juli

Om 08.00u vertrok de bus richting Kaap de Goede Hoop. Daar maakten we wat groepsfoto's, ook de zee is hier lekker ruw.

Daarna door naar Cape Point. Daar kon je naar boven wandelen, naar de vuurtoren. Ik was bang dat we niet genoeg tijd zouden hebben na die wandeling om nog een ontbijtje te kopen en dus hadden we dat vooraf gedaan. NIET DOEN!! Er zitten daar bavianen en natuurlijk word je gewaarschuwd, maar je staat er niet bij stil hoe brutaal en gevaarlijk ze kunnen zijn. Je bent er niet mee opgegroeid en de hele reis is het al goed gegaan. Tot hier. Op de terugweg liepen we in een soort hinderlaag van bavianen, daar leek het althans sterk op. De minst bange griste het ontbijtje uit mijn handen en hoewel je geen tijd hebt om bang te worden, schrik je je wezenloos. Daarna begon die te grommen alsof hij wilde zeggen: het is nu van mij, maak dat je weg komt! Ik mag alleen zeggen dat ik erg dankbaar ben dat onze reisbegeleidster dit vaker had meegemaakt en mij tot kalmte maande, want ik weet niet wat er was gebeurd als ik mijn instinct had gevolgd om weg te rennen! Op dat moment ben je niet blij dat zij zo rustig blijft, maar het heeft wel erger voorkomen en ik mag blij zijn dat ik het er zo goed vanaf heb gebracht. Dus: als je ontbijt vooraf wilt kopen, leg het dan in de bus voordat je naar boven gaat! Het slimste is trouwens om het achteraf te kopen! Overigens sprak iemand in het vliegtuig een meisje dat al een paar maanden had rondgetrokken in Zuid-Afrika en zij had meegemaakt dat ze ook fototoestellen weggrissen. Het blinkt en dat is interessant. Ook dat moet je dus in de gaten houden!

Daarna reden we door naar de Pinguïnkolonie bij de Boulder Beach. Ook dit was erg interessant en leuk om te zien. We genoten samen van een afscheidslunch en reden om 14.00u naar het vliegveld. Daar moest ik nog van alles regelen: Djoser had niet doorgegeven dat ik een special meal gebruik in het vliegtuig. Dankzij een aardig meisje in het vliegtuig konden we toch naast elkaar zitten. We vertrokken om half zes vanaf Kaapstad; we landden om 05.00u 's ochtends op 4 juli in Frankfurt. Vlak voor aankomst hadden we een schitterend uitzicht op opkomende zon en ondergaande maan (zie foto). Nadat we 2 uur hadden gewacht kregen we de mededeling dat onze vlucht was vertraagd tot 10.10u omdat het noodweer was op Schiphol. Niet leuk als je al zo'n tijd onderweg bent en wacht. Er is ook weinig te doen in Frankfurt, maar in ieder geval kon ons ontbijt niet meer worden gestolen door bavianen. Eindelijk gingen we om half elf boarden en vlogen we op 11.00u naar Schiphol. We waren om 14.10u thuis en hadden dus 24 uur erover gedaan om thuis te komen. Ik grapte al dat we net zo goed naar Nieuw-Zeeland hadden kunnen gaan; ben je even lang onderweg. Maar de migraine bleef gelukkig uit. Een hele verademing na alle vluchten mét aanval. We konden terugkijken op een schitterende rondreis en door alle indrukken hebben wij Zuid-Afrika in ons hart gesloten!

 

© Marcel & Hanneke 2005