Spanje - Tenerife

We vertrokken maandagochtend om 05:20u 's ochtends. Daarom hebben we op Schiphol overnacht in het CitizenM. Klein, maar luxe en prima voor een enkele nacht. We waren rond 11 uur in ons hotel-app.complex. Wij hadden een tweekamerapp. met ontbijt. Het app. had vele consumentenbeoordelingen, variŽrend van een 4 tot een 8. Afwachten dus en hygiŽnische doekjes mee. Het viel ons alleszins mee. Het app. was schoon en netjes. De inrichting van de keuken was sober; er was wat bestek, 4 pitten en 4 pannen (dat is vaak al heel wat ) en een broodmes. Verder moesten ook groenten gesneden worden met het broodmes, want andere messen waren er niet. Een gemis, want voor 1 euro heb je al een aardappelmesje en die vind ik prettig voor het snijden van groenten. Maar een groentemes had ook niet misstaan. We hadden wel een bad! We hadden mooi uitzicht op het zwembad. Het zwembad was heel erg groot, in de vorm van een klavertje vier. Er was een volledig afgeschermd gedeelte met zeer ondiep water voor de allerkleinsten. Het begin ging van zeer ondiep naar ongeveer 60 cm. Dan was er een tussenstuk van 90 tot 120 cm. En ten slotte was er een deel dat maximaal 183 cm diep was. Je kon er heuse baantjes in trekken, hoewel je dan wel schuin moest oversteken. De eerste drie dagen hebben we aan het zwembad gelegen. Meteen de eerste dag was ik behoorlijk verbrand, want de zon pakt op Tenerife veel harder dan in Nederland. Het waren echter alleen de stukken die ik blijkbaar had overgeslagen met smeren, want ik had enkele mooie rode tekeningen op mijn benen.

Op mijn verjaardag gingen we naar het Loroparque. Dat is een soort dolfinarium, maar dan met als extra papegaaien. Ze deden er 4 verschillende shows (en daar gaat het natuurlijk om) en wij hebben ze alle 4 gezien. Eerst de papegaaien; leuk om te zien, maar wij weten hoe het werkt omdat de training van onze hond precies hetzelfde was.

Daarna was het tijd voor de zeeleeuwenshow. Ook hier was ons erg duidelijk hoe het werkte: als ik nou dit kunstje doe, krijg ik dan die lekkere vis?! Vergis je niet; wij vonden het erg leuk om te zien, maar we weten gewoon hoe het werkt.

Toen een lekkere salade als lunch en op naar de orkashow. Die was echt geweldig. Wat een mooie beesten zijn dat toch! We zaten in de spashzone, maar geen druppeltje hoor! De andere kant, die was volledig doorweekt! We konden de orka's bijna aanraken, zo dicht bij zaten we! En ook hier gold: als ik nu dit kunstje doe, krijg ik dan die lekkere vis?! Ten slotte de dolfijnenshow. Jammer dat dit niet anders kon, want na een orkashow zijn dolfijnen maar kleine, makke visjes! Het zijn wel de enige dieren die dusdanig intelligent zijn dat ze zelfs tweedimensionaal gegeven opdrachten uitvoeren. En natuurlijk de enige dieren die het als een sport zien om zoveel mogelijk te springen en duiken. Manlief had nog een kaart meegesmokkeld voor mijn verjaardag en 's avonds gingen we eten bij het buffet van het hotel; erg lekker en niet duur - helaas niet erg gevariŽerd. Vrijdag was de enige dag dat het weer wat tegenviel - we zijn lang in het app. gebleven om ten slotte maar even aan het zwembad te gaan liggen.

Zaterdag gingen we voor het eerst een dagje naar het strand. Ligbedje huren, matrasje erbij, parasolletje, MP3-spelertje en wat tijdschriften en boeken en liggen maar! Ik geloof niet dat ik ooit zo'n relaxte vakantie heb gehad!

En zondag waren we even piraten... we gingen varen om walvissen of dolfijnen te bekijken. Blijkbaar zijn het niet elkaars vrienden, want als je de ene soort ziet, is de andere nergens te bekennen. Aangezien de boot een redelijk strak schema vaart (drie groepen van 3 uur per dag), kan het voorkomen dat je niet ver genoeg vaart om de beesten te zien. Vandaar dat er meteen een grote happening van werd gemaakt: muziek van de film Pirates of the Caribbean en bij ons vertrek werd er een kanon afgeschoten vanaf de kade. Er waren mensen die zů schrokken dat ze bijna weer pardoes uit de boot vielen! Het was een oude tweemaster en hij was net geheel opgeknapt en gekeurd. Er stonden zelfs speelgoedkanonnen naast de stuurhut. Drankjes waren inbegrepen en we zouden een lunch krijgen en een welkomsthapje. Een stukje brood werd dat voor mij, want zowel kaas als gerookte zalm werkt voor mij niet. En na 45 min. varen zagen we waar we voor waren gekomen: pilootwalvissen. Deze springen dus niet, maar liggen lekker te soezen aan het wateroppervlak.

Geweldig om te zien; het water is gelukkig zeer helder! De moter ging af, het anker ging uit. We lagen eigenlijk gewoon te dobberen op zee en het viel me een beetje tegen dat ik de deining zo onprettig vond. Elke vakantie gaan we wel ergens een keertje varen omdat ik dat zo fijn vind, maar deze deining was meer dan ik lief had. Daarna terugvaren en de lunch werd geserveerd. De kip uit de paŽlla ging naar manlief, maar het was toch nog een aardige lunch. Na de lunch gingen we voor anker in een zeer rustige baai (veel minder deining), waar de liefhebbers nog konden zwemmen. Ik vind dat veel te koud, zo van een boot het water in springen, maar ik denk dat 2/3 van de bootgasten toch de sprong waagde. Het water was echter geen 32 graden (grapje van de kapitein), maar ongeveer 20. Moe maar voldaan waren we terug.

Vanaf maandag hadden we een auto onder ons gat. Maandag zijn we dus maar meteen naar dť must van Tenerife gereden: de vulkaan el Teide. Het is de hoogste berg van Spanje (3 715 m hoog) en het is natuurlijk dť reden dat het eiland Tenerife uberhaupt boven water uitsteekt. Het eerste deel volgden we de toeristenbusjes, want die gaan toch naar bezienswaardige plaatsen. Terug volgden we een hele andere route; eentje die veel minder gebruikt wordt. We reden dwars door een gestold lavaveld! Dit was een overblijfsel van de uitbarsting van 1798. En ergens hoorden we een gids vertellen dat de vulkaan nog altijd actief is en dat deze bij wijze van spreken nog vandaag kon uitbarsten! Nu hebben ze ook daar moderne meetapparatuur en is er meestal een rookpluim te zien voor een uitbarsting, maar het idee sprak wel aan. Je kunt niet uitleggen hoe het eruit ziet; je moet dit gewoon zien.

Ik wist trouwens niet dat de stroomsnelheid van de lava bepaalt hoe een lavaveld er later uit komt te zien. Bij snellere stroming is het glad (pahoe-hoe = Hawaiiaans voor: je kunt er blootvoets overheen lopen), bij langzame stroming breekt het uiteen en krijg je een lavaveld vol met scherpe rotsblokken en lavaglas. Dit was het geval bij het veld waar we doorheen reden; je kon daar echt niet blootvoets overheen! Overigens was het in de lagere bergruggen steeds bewolkt, aan het strand altijd zonnig en je zat al vrij snel boven de wolken.

\

Dinsdag zijn we via de enige snelweg van Tenerife naar het oostelijke noorden gereden. De eerste stop was bij een klein plaatsje aan de kust. Daar was een mooie kathedraal en stonden standbeelden aan een boulevard bij de kust. De tweede top was Santa Cruz (de hoofdstad), maar dat viel tegen. Het was een drukke stad, met enkele aftandse boulevards en een gesloten gemeentezwembad wat ooit heel mooi moet zijn geweest. Meer tijd besloten we er niet aan te wijden.

We reden door naar het enige gele zandstrand wat Tenerife kent, helemaal in het noorden. Daarna via een mooie bergpas naar de andere kant van het eiland (noordwesten). Daar zagen we kliffen en het voormalige witte vissersdorp Taganana.

We hebben er onze lunch opgegeten (we hadden van andere Nederlanders gehoord dat er weinig te krijgen was in het noorden). Toen moesten we langzaamaan terug naar het zuiden (Costa Adeje, waar we zaten). De keuze voor een weg die ons eerder was aangeraden was snel gemaakt, maar die weg te vinden... Uiteindelijk is het ons bijna in een keer gelukt, omdat we de weg konden vragen en een beetje Spaans verstaan. Het was zeker de moeite waard; de weg was schitterend, ging door sparrebossen en tussen bergen door en we zagen boven de wolken een schitterende pluk witte donzige 'watten'. Langs de andere kant van de Teide kwamen we terug en nu zagen we nog meer lavavelden (maar we gingen er langs) en er werd een film opgenomen. Dit stuk is namelijk heel geschikt voor het filmen van een onherbergzaam landschap op een zeer kleine locatie. Ook deze route was de moeite waard. Daarna weer door het grote lavaveld terug naar ons app. Ik was zo moe, dat ik in de auto heb geslapen (dit lukt me normaal bijna nooit!). Het was dan ook een erg lange dag (10:00u vertrekken, 18:30u in app.). Het bad was dus zeer welkom.

Woensdag was de laatste dag dat we een auto hadden en nu gingen we het oostelijke stuk van het eiland bekijken. Via een slingerdeslanger weg en daarna een nog smaller bergweggetje (nog meer bochtjes) op naar Masca. Het is een oud bergdorpje dat door het toerisme weer wat leven is ingeblazen. Je kan er niet met de auto in, je kan er alleen komen door te parkeren en te voet te gaan. Steil omlaag en daarna weer steil omhoog uiteraard. Toen wilden we eigenlijk naar het meest oostelijke puntje van het eiland, maar ze waren er aan de weg aan het werken en de weg was eigenlijk afgesloten. Gezien ons avontuur in Canada, besloten we dit keer op safe te gaan en om te keren. We hebben geluncht aan het strand bij Buenavista del Norte. De salade hier was uitzonderlijk goed, net als het knoflookbrood wat erbij werd geserveerd. Daarna zijn we langzaamaan terug gereden naar ons app., maar daarvoor moesten we nog steeds duizenden bochtjes door. Uiteindelijk was het maar goed ook dat we niet helemaal in de meest oostelijke punt zijn geweest; we waren toch weer een hele dag onderweg geweest doordat je op die bergweggetjes zo ontzettend langzaam moet rijden (je kan gewoon niet harder dan 15-20 km per uur).

Donderdag was onze laatste stranddag. Weer een heuse relaxdag, waar we erg van hebben genoten. Vrijdag was een rare dag, want we vertrokken pas 's avonds 20:00u met het vliegtuig en we moesten voor 12:00u (en dat is dan nog alleszins redelijk) uitchecken. Eerst alles inpakken, meerdere tassen maken voor het zwembad en voor de handbagage. Daarna het app. goed schoonmaken, tenminste het keukenblok - ik had toch ettelijke keren gekookt en we hadden veel gebruik gemaakt van de koelkast - en dat zat niet bij de schoonmaak inbegrepen. kwamen de hyg. doekjes toch nog van pas. Bagage opgesloten achter de receptiebalie en op naar het zwembad. In de middag naar een restaurantje gelopen waar ze vegadinners boden (een van de weinige moet ik tot mijn spijt bekennen). Ik kreeg daar een lekkere pennepasta met tomatensaus en peterselie - zonder kaas! Manlief kon zijn hart ophalen met echte lasagne - thuis krijgt hij altijd groentelasagne (wel met gehakt hoor!). Toch nog redelijk snel moesten we omkleden voor de vlucht en werden we opgehaald. Het wachten viel uiteindelijk mee; we waren pas 2 uur van te voren op het vliegveld. En het inchecken ging op zijn elvendertigste (dus op zijn Spaans). De douane was mild, zeker vergeleken met Londen. De schoenen hoefden eens niet uit dit keer. Wel moesten horloges af, waarom weet ik ook niet. Onze zelfgemaakte broodjes werden genuttigd op het vliegveld en ik was heel blij dat we die hadden gemaakt, want ze hadden alleen broodjes kaas voor vega's en dat werkt voor mij dus niet. Na de douane mag je dus wel een flesje drinken kopen en dat mag ook mee in het vliegtuig (en nou geen vragen stellen waarom - ik weet het niet). Ik was wel blij dat we dat nog hadden gedaan, want nu hadden we nog wat water tot onze beschikking en dat is in die droge vliegtuiglucht geen overbodige luxe. Manliefs beste vriend haalde ons 's nachts op van het vliegveld; dit was voor ons echt een geweldige luxe. Waren we 's ochtens om half vier opgestaan voor ons vertrek, nu lagen we 's ochtens om half vier eindelijk in ons bedje.

In 1991 ben ik met mijn ouders op vakantie geweest tijdens de Kerstvakantie naar Tenerife. In 2009 heb ik met Hanneke twee weken doorgebracht op Tenerife.

Pa en Ma aan de boulevard / met Pa en Ma aan het Kerstmaal ...