Spanje - Mallorca

  Foto Presentatie op Picasa

Onze vakantie naar Mallorca zit er alweer op. Hoewel we het erg naar onze zin hebben gehad, zijn we ook weer blij dat het voorbij is. En dat die vulkaan in IJsland weer rustig werd. Vakantie met zo'n jong kind is erg vermoeiend! Gelukkig hadden we gekozen voor een rustig traject, te beginnen in de auto naar Rotterdam airport. We hadden onze buren lief aangekeken en die brachten ons met onze eigen auto weg, zodat ze die daarna weer voor onze deur konden parkeren. Leek het toch alsof we thuis waren. Zoonlief gedroeg zich echt voorbeeldig in het vliegtuig: hij sliep al voor we goed en wel van de grond kwamen! En toen hij wakker werd, was hij ook prima te hanteren. Hij mopperde eventjes bij de landing, want de oortjes deden toch een beetje zeer. Maar mama's geruststellende uitleg dat het over ging als we op de grond stonden (of mama's rustige stem - wie dat weet mag het zeggen) deed wonderen. Daarna keek hij zijn ogen uit op het vliegveld van Palma. Wel wilde hij weer graag bewegen en dus liet ik hem maar lopen aan de wachtstoeltjes bij een niet werkende bagageband. Het vinden van de juiste bus bleek een vak apart; manlief heeft het maar in het kantoor van de reisorganisatie gevraagd, want de chauffeurs zelf wisten helemaal niks. Zelfs de persoon die het zou moeten weten (die ons moest verwijzen) gaf helemaal de verkeerde informatie. Na een half uur zoeken en 3 kwartier wachten (ik grapte al dat we maar moesten wennen aan het Spaanse manana manana) gingen we eindelijk op weg naar Cala d'Or. Die rit duurde ook nog anderhalf uur, hetgeen we van te voren wisten. Daarom probeerde ik heel rustig te blijven voor zoonlief, want die had het na al dat wachten (bagage, bus) wel weer gehad. In de bus viel hij gelukkig weer in slaap. Het appartement was helemaal naar onze zin, voorzien van een bad, 4 kookplaten, een kinderbed en een kinderstoel, die we later kregen. Nou was die kinderstoel niet helemaal optimaal - er zat geen beveiliging op en dus wij aan de slag met de kofferriem. Die heeft al die dagen gediend als buffer, zodat zoonlief niet meteen uit de stoel zou vallen. Het enige wat minder was aan het appartement was het feit dat er geen luiken voor de ramen zaten (bij de meeste andere appartementen wel); hierdoor was het erg licht in de slaapkamer. Dit geeft ook meteen aan waarom het zo vermoeiend was: zoonlief kon pas laat gaan slapen en was ook weer extreem vroeg wakker. Maandag hebben we lekker aan het zwembad gezeten en het terrein verkend: het was een erg mooi park met een grote aangelegde tuin. Er waren drie zwembaden: een heel groot, een wat kleiner extra verwarmd en een kinderbadje. Er waren ook sportfaciliteiten en er was een speeltuin voor de kinderen, evenals animatie voor kinderen van 4-10 jaar. Ik ben er met zoonlief wel wezen kijken, maar hij hield mama angstvallig vast. Ook zoonlief vond het drijven in het extra verwarmde bad fijn. Dinsdag 24 mei hebben we een boottocht gedaan om de kust te bekijken; de kleine baaitjes hebben heel helder water. Je kunt zo tot op de bodem kijken; er groeien planten en er zwemmen vissen. Zoonlief vond het onderwatergedeelte van de boot maar eng helaas. We hielden pauze op het strand van Cala Maršal, waar zoonlief heerlijk heeft geslapen. Hier liet hij zien dat hij het principe vakantie heel goed had begrepen! De terugreis duurde voor zoonlief net een half uurtje te lang. Toch was dit een geslaagde dag. Woensdag 25 mei namen we het strandtreintje naar Cala d'Or zelf. Helaas kwamen we vroeg aan - het plaatsje werd eigenlijk pas net wakker en er was dus niet zo heel veel te beleven. Na de middag werd het wat levendiger - het moet er 's avonds wel leuk zijn, maar we moesten toch zorgen dat zoonlief 's avonds in zijn bedje terecht kwam.

Donderdag 26 mei was manlief jarig en vanaf toen hadden we een auto. We gingen naar de grotten van Drac. Het was er prachtig en ook zoonlief vond het wel spannend, maar ook heel erg mooi. Na een tijdje te hebben gelopen worden alle mensen van de rondleiding van dat uur verzameld bij het grote meer onder de grond. Daar wordt een miniconcert gegeven op het water - de akoestiek in zo'n grot is echt geweldig! Daarna kon je kiezen of je met de boot verder wilde of via de brug. Logischerwijze koos bijna iedereen voor de boot - hoe vaak maak je het mee dat je op een meer onder de grond vaart?! Wij kozen dus ook voor de boot, al duurde het tochtje maar kort. Daarna reisden we naar het klooster van Sant Salvador. Met name het uitzicht was er de moeite waard, evenals het enorme kruis waar je daarboven mooi zicht op hebt. Zoonlief had meer interesse in de katten die kwamen kijken of we nog wat zouden laten vallen bij onze lunch.

Vrijdag reden we naar Alc˙dia; een middeleeuws vestingstadje dat bijna nog in die oorspronkelijke staat is. Daar in de buurt ligt Port de Alc˙dia; de badplaats met het grootste zandstrand van Mallorca. Voor ons iets te toeristisch, maar Alc˙dia zelf was de moeite van het bekijken waard. Helaas zagen we van het Romeinse theater niets en konden we van de huizen alleen nog wat fundamenten zien liggen. Het was echter een belangrijke pleisterplaats in de Romeinse tijd. Daarna gingen we op weg naar Cap de Formentor, maar nadat we op tweederde waren gekomen via een onmogelijk weggetje, besloten we resoluut om te draaien. We vonden het weggetje echt niet meer verantwoord. We zouden eigenlijk naar de vuurtoren daar gaan, maar die zagen we dus alleen in de verte. Bovendien hoorden we van mensen die al terugkwamen, dat er geen parkeerplaats was bij de vuurtoren. Helaas moesten we nog een behoorlijk stuk terug over dat onmogelijke weggetje, maar we zijn gelukkig goed teruggekomen.

Zaterdag wilde ik een echte rustdag - al is dat echt onmogelijk met een zoon van 15 maanden - en dus gingen we naar het strand van Montdragˇ. Het mooiste strand van de hele vakantie, dat in verbinding stond met nog een ander mooi strand via een betumen pad over de rotsen. Zondag gingen we weer rijden: op naar Soller en Port de Soller. Soller vonden we erg tegenvallen - er was nergens parkeerruimte en het leek op allerlei andere plaatsjes die we al eerder hadden gezien. Port de Soller was wel leuk - er reed een ouderwetse tram heen en weer naar Soller en het was een heuse badplaats met een strandje van 500m. Meer niet: het zijn allemaal kleine baaitjes tussen de rotsen met een klein zandstrandje. Je kon hier eventueel met een boot naar Sa Calobra, maar we vonden het duur en het was lastig te timen (we hadden dan een uur moeten wachten). In manlief was de stuiterbal wakker geworden en dus stelde hij voor om daar dan zelf maar heen te rijden.

Hoewel de weg anders was geduid op het kaartje, was deze heel behoorlijk. Het was gelukkig ook echt de moeite waard daarheen te gaan. Er liep een pad door de rotsen (met tunnels) naar het natuurgebied erachter. Wij hadden het geluk dat alle bustours net weg waren! Ook de weg zelf was zeker de moeite waard en helemaal niet zo idioot als de weg naar Formentor. Maandag reden we nog naar Palma. Iets wat ik in eerste instantie helemaal niet nodig vond, maar gelukkig was het toch zeer de moeite waard. Helaas hadden we hier pech met de bussen; die werden voor onze neus uitgeladen. Manlief had overigens goed onderhandeld over de auto: in eerste instantie twee dagen, wat hij had verlengd met 3 dagen voor de prijs van diezelfde twee eerste dagen. Feitelijk dus 5 dagen hebben en 4 betalen. We bezochten de kathedraal en de Arabische badhuizen (althans wat daarvan over is) en toen we bij het paleis aankwamen bleek dat dicht te zijn tot half 4! Het was net bij enen! Jammer dus, maar helaas. We gingen nog naar een speelparkje voor zoonlief, waar ook beveiligde schommels waren voor de allerkleinsten. Hij genoot er zichtbaar van! Dinsdag was alweer de laatste volle dag en dus wilden we het rustig houden. Bovendien hadden we nu natuurlijk geen auto meer. In eerste instantie probeerden we naar het strand te gaan, maar het weer was minder geworden en we waaiden er zowat weg. Geen succes dus. Dan maar naar het zwembad en daar was het wel heerlijk toeven! Voor mij hadden we ook dinsdagavond kunnen vertrekken, maar er vloog toen dus geen vliegtuig. Woensdagochtend extreem vroeg op; zelfs zoonlief lag nog echt te slapen. Daarna een bustransfer van 2,5 uur naar Palma, terwijl we met de auto in 50 minuten van deur tot deur waren... We moesten dan ook op allerlei schiereilandjes en in allerlei baaitjes mensen ophalen. De vlucht was dus minder gemoedelijk dan op de heenweg, aangezien zoonlief al zo lang in de bus had gezeten. Gelukkig heeft hij een deel van de tijd geslapen, maar de tussenlanding op Eelde (Groningen) maakte hij heel bewust mee. Gelukkig werden we keurig opgehaald door onze buren, met onze eigen wagen. Wat een luxe! Wel was ik doodmoe en ging ik samen met zoonlief slapen. Inmiddels zijn we weer wat beter in het ritme en voelen we ons allemaal wat uitgeruster. Ook aan zoonlief merk je dat hij beter in zijn vel zit - slaap doet toch veel! Ik mag zelf nog wat langer uitrusten, maar manlief heeft het volgende week al stervensdruk. Dat is het jammere van vakantie: je zit al bijna meteen weer in de dagelijkse beslommeringen - het duurt altijd veel te kort!